78الف) اَلَّذِي يَرٰاكَ حِينَ تَقُومُ* وَ تَقَلُّبَكَ فِي السّٰاجِدِينَ (شعرا: 218و219)
خدايى كه تو را مى بيند، آنگاه كه به عبادت برمىخيزى و آنگاه كه در ميان سجدهكنندگان منتقل مىگردى.
فخر رازى مىگويد:
به عقيده مفسران منظور از «تقلب و جابهجا شدن در ساجدين» انتقال نطفه پيامبر از صُلب سجدهكننده و موحد و خداشناس به صلبِ سجدهكننده و موحدِ ديگر است و اين آيه دلالت دارد كه همه پدران پيامبر، موحد و خداشناس و از كسانى بودهاند كه به پيشگاه خداوند يكتا سجده و ستايش مىكردند. «لَمْ أزَلْ أنْقُلُ مِن أصلابِ الطّاهِرينَ إلى أرحامِ المُطَهَّرات»؛ «من هميشه از صلبهاى پاك به ارحام پاك منتقل شدهام». 1در قرآن مجيد هم مىفرمايد:
ب) إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ ؛ «مشركان ناپاكند». (توبه: 28)
بنابراين اگر اجداد و جدههاى پيامبر(ص) مشرك بودند، پاكى آنها را تأييد نمىكرد.
سيوطى پس از نقل دلايلى ديگر از فخر رازى ميگويد: «فخر رازى كه به ايمان و قداست اجداد پيامبر(ص) معتقد است اين دلايل را بيان كرده است».
سيوطى آنگاه در تأييد نظريه فخررازى به بيان چند دليل عقلى و