217 خاطر اينكه سرمايه ناپايدار دنيا (و غنايمى) به دست آوريد، به كسى كه اظهار صلح و اسلام مىكند نگوييد: مسلمان نيستى، زيرا غنيمتهاى فراوانى (براى شما) نزد خداست. شما قبلًا چنين بوديد و خداوند بر شما منت نهاد (و هدايت شديد). پس، (به شكرانه اين نعمت بزرگ) تحقيق كنيد. خداوند به آنچه انجام مىدهيد آگاه است.
ولى با كمال تأسف، وهابىها دقيقاً مخالف اين آيه شريفه عمل مىنمايند و كسانى را كه نسل اندر نسل، نه تنها مسلمان، بلكه مؤمن و داراى درجات ايمان بودهاند، بعد از تكفير، به قتل رسانده و هنوز هم به قتل مىرسانند و اموال آنان را به عنوان غنيمت، به تاراج مىبرند.
1. محمد بن عبدالوهاب و ادعاى نبوت
محمد بن عبدالوهاب، با عمل و رفتار خود، ادعاى نبوت كرده است و خاتميت رسول خدا(ص) را عملاً زير سؤال برده است.
شيوه دعوت او به سوى وهابيت، بهگونهاى بوده كه گويا او از طرف خدا به نبوت مبعوث گرديده و دين اسلام را نسخ كرده و كتاب جديدى براى هدايت بشر آورده است. دليل بر اين مدعا اين است كه هنگامى كه محمد بن عبدالوهاب مىخواست مذهب خود را آشكار كند، قبل از آن، هشت ماه دور از نظر مردم، دائماً كتابها را مطالعه مىكرد و پس از مدتى كتاب كوچكى را در دستش گرفت و اينگونه به ميان مردم آمد و دعوتش را آغاز كرد: «خدا را شاهد مىگيرم كه من پيرو اين كتاب هستم و هر چه در آن هست حق است».