209
فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيعاً (نساء: 139)
همانها كه كافران را به جاى مؤمنان، دوست خود انتخاب مىكنند. آيا عزت و آبرو را نزد آنان مىجويند؟ با اينكه همه عزتها از آن خداست.
به همين علت نيز با آيه وَ لَنْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً ؛ «و خداوند، هرگز كافران را بر مؤمنان تسلطى نداده است». (نساء: 141) تسلط، حكومت و آقايى كفار را بر مسلمين نفى نموده و از مسلمانان و مؤمنين خواسته كه نگذارند كفار بر آنان مسلط شوند تا در برابر آنان ذليل و خوار گردند.
متأسفانه برخلاف همه سفارشها و تأكيدات خداوند، وهابيت از ابتداى تأسيس و حتى قبل از آن و از آغاز شكلگيرى تفكرات خود توسط ابنتيميه، در خدمت كفار و دشمنان اسلام قرار داشته و هر از گاهى باعث تسلط آنان بر مسلمين گشته است. سران وهابيت به جاى دوستى با مسلمانان و مؤمنين، رشته دوستى خود را با كفار و استعمارگران محكم كردهاند و مسلمانان را به زير تيغ شرك و كفر برده و آنان را مهدورالدم دانستهاند.
در اين فصل به پارهاى از اقدامات وهابيت در جهت تسلط بيگانگان بر جوامع اسلامى اشاره مىكنيم:
1. وهابيت و تفرقهافكنى ميان مسلمين
ابن تيميه، آن زمان كه جهان اسلام مورد تهاجم مغولان از يك سو و صليبيان از سوى ديگر قرار داشت، در برابر علماى اسلامى و عامه