142 رسولخدا(ص) علاقهمند بوده كه با فرقه «يزيديه» كه از يزيد بن معاويه و شيخ «عدى بن مسافر» اموى تبعيت و درباره آن دو مبالغهگويى مىكنند، در ارتباط بود و از آنها تمجيد و تعريف كرده است، در حالى كه در اين فرقه، غاليانى هستند كه مسلمانان بر كفر و خروجشان از اسلام، اتفاق نظر دارند، زيرا صفات خدا را به بشر نسبت دادهاند.
به هر حال، ابنتيميه با اين گروه، معاصر بوده و نامهاى براى آنها مىنويسد. او نامهاش را با سخنى آغاز كرده است كه با ديگر سخنانش در برخورد با مخالفان و به ويژه فرقههايى كه بدعتهاى آشكار (به زعم ابنتيميه) مىنهادند، هيچ شباهتى ندارد. او نامهاش را اين چنين آغاز مىكند:
از احمد بن تيميه به مسلمانانى كه اين نامه را دريافت مىكنند؛ كسانى كه به سنت، انتساب دارند و از وابستگان گروه شيخ عارف «ابى البركات عدى بن مسافر» اموى هستند ودر همان طريقند، كه خداوند آنها را بهپيمودن اين راه توفيق دهد. سلام عليكم و رحمة الله و بركاته. 1ابن تيميه به رغم اينكه مىداند، اينان از غاليانند، آنها را از مسلمانان و منتسبين به سنت قرار داده، توفيق پيمودن راه را براى آنان از خداوند درخواست مىكند و نه تنها بر آنان درود مىفرستد، بلكه به كسانى كه از آنها پيروى كنند و در گزافهگويى دنبالهرو آنان باشند نيز، سلام مىفرستد.
از ارادت ابنتيميه نسبت به فرقه «يزيديه»، اين نتيجه به دست مىآيد كه جريان وهابيت از هركسى كه با اهل بيت پيامبر(ص) دشمنى داشته