51مولاى او خواهد بود».
حضرت اين سخن را سه بار - و بنا به گفتۀ احمد بن حنبل، پيشواى حنبلىها چهار بار - تكرار نمود. سپس دست به دعا برداشت و گفت: «بار خدايا دوست بدار كسى كه او را دوست بدارد. و دشمن بدار كسى كه او را دشمن دارد. و يارى فرما ياران او را. واگذار واگذارندگان او را».
آنگاه فرمود: «بايد آنان كه حاضرند اين سخن را به گوش غايبان برسانند».
«هنوز جمعيت پراكنده نشده بودند كه امين وحى الهى رسيد و اين آيه را فرود آورد كه: «اَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلاٰمَ دِيناً» ؛ يعنى: «امروز روزى است كه دين شما را كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان دين براى شما پسنديدم». در اين هنگام پيغمبر فرمود، (اللّٰه اكبر بر اكمال دين و اتمام نعمت و خشنودى خدا به رسالت من و ولايت على بعد از من).
سپس آن جمعيت به اميرالمؤمنين على عليه السلام تهنيت گفتند و با او به عنوان مولاى مؤمنان بيعت نمودند و حسّانبن ثابت - شاعر رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز شعر جالبى دربارۀ اين واقعه سرود. 1