79گذشته از اين، آنگاه كه عايشه اين سرگذشت را براى زنان ديگر نقل مىكند، تلقى همگان اين است كه زيارت بقيع بر همۀ آنان جايز است و همسر او و ديگر زنان مؤمن در برابر حكم الهى يكسان مىباشند.
2. فاطمه دخت گرامى پيامبر (ص) و يكى از آل عبا(ع) پس از درگذشت پدر، به زيارت قبر عموى خود در احد مىرفت و در كنار قبر او دو ركعت نماز مىگزارد و گريه مىكرد.
حاكم نيشابورى پس از نقل اين روايت مىگويد: راويان اين حديث همگى ثقه و عادلاند و از اين نظر با راويان صحيح بخارى و مسلم فرقى ندارند. 13. ترمذى از عبداللّه بن ابى مليكه نقل مىكند: وقتى عبدالرحمان فرزند ابوبكر در نقطهاى به نام «حُبشى» درگذشت، جنازه او را به مكه حمل كرده و در آنجا به خاك سپردند. بعدها كه خواهر او، عايشه، به مكه آمد به زيارت قبر «عبدالرحمان» رفت و دو شعر، كه حاكى از شدت تأثر او بود، بر سر مزار برادر خواند. 24. بخارى مىنويسد: پيامبر (ص) زنى را در كنار قبرى ديد كه گريه مىكند، به وى فرمود: خوددار باش و در فراق عزيزان صبر كن. 3بخارى دنباله حديث را نقل نكرده، ولى ابوداود در سنن خود حديث را اينگونه ادامه داده است: آن زن پيامبر را نشناخت و به او اعتراض كرد و گفت: تو با مصيبت من چه كار دارى. در اين هنگام زنى كه در كنار او بود، به او گفت: اين مرد را شناختى؟ او پيامبر (ص) بود!
آن زن براى جبران كار خود، به خانۀ پيامبر (ص) رفت و به ايشان عرض كرد: اى رسول گرامى، مرا ببخش، شما را نشناختم.