42در آيۀ ديگر 1 مىخوانيم: بادى كه سليمان از آن به عنوان مركب استفاده مىكرد، از صبح تا ظهر مسافت يك ماه و از ظهر تا شب مسافت يك ماه ديگر را طى مىكرد و اين مرد الهى مىتوانست مسافتى را كه مركبهاى آن روز تقريباً در ظرف دوماه طى مىكردند، در ظرف يك روز طى كند.
درست است كه خداوند باد را براى او رام و مسخّر كرده بود، امّا جمله «تَجْرِى بِأَمْرِهِ» «به فرمان سليمان حركت مىكرد و از حركت باز نمىايستاد» صراحت دارد كه امر و ارادۀ سليمان در بهرهبردارى از اين پديده طبيعى، كاملاً مؤثر بوده است; مثلاً تعيين وقت حركت ومسير آن و باز ايستادن آن از حركت بستگى به اراده نافذ سليمان داشت.
از آيات مربوط به سليمان، نكتۀ ديگرى نيز استفاده مىشود و آن اينكه خداوند بسيارى از پديدههاى سركش طبيعى را براى او رام كرده بود و او هرگونه كه مىخواست از آنها با كمال سهولت و آسانى استفاده مىكرد؛ مثلاً معدن مس با تمام صلابتى كه دارد، براى او - به فرمان خدا - به صورت چشمه روانى در مىآيد و هر چه مىخواهد از آنها استفاده مىكند؛ چنانكه مىفرمايد: