262سلسله سند، همگى عادل و پاكدامن و پرهيزگار باشند، شيعه به اين حديث عمل مى‌كند و در اين مورد، فرقى ميان تابعى و صحابى قائل نيست. ولى اگر يكى از راويان، مخدوش و ضعيف باشد، چنين خبرى حجت نبوده و قابل احتجاج نيست، همين ضابطه در رواياتى كه به وسيله راويان از ائمه اهل بيت(ع) نقل مى‌شود نيز حاكم و صادق است.
خوشبختانه قسمتى از روايات پيامبر اكرم (ص) از طرق صحيح در اختيار ماست، بخشى از آنها از طريق امامان اهل بيت(ع) از پيامبر(ص) نقل شده و برخى ديگر از طريق راويان معتبر و با تقوا، و شيعه به همه اينها عمل مى‌كند.
آنچه در سؤال آمده، خيالى بيش نيست. برخى از رواياتى كه مورد عمل فقيهان شيعه است، در صحيح بخارى و مسلم و ديگر سنن نيز آمده است، ولى مهم اين است كه سند پيراسته از نقد و جرح باشد.
در پايان يادآورى مى‌كنيم كه از نظر فقه ما، كسانى كه ناصبى هستند و بغض اهل‌بيت(ع) را در دل دارند، كافر و غير قابل اعتمادند، ولى متأسفانه اين ميزان در برخى از كتاب‌هاى حديثى ناديده گرفته شده، مثلاً عمران بن حطّان، كه در رأس خوارج قرار دارد، در سلسله سندهاى صحيح بخارى و غيره وجود دارد كه از نظر ما قابل اعتماد نمى‌باشد.