251نفر از آنان با هم موافقند. برحسب ظاهر به ما اظهار اطاعت و علاقه مى‌كنند، ولى در عمل با دشمنان ما همراهند . 1پيشواى دوم كه از سستى و عدم همكارى ياران خود به شدت ناراحت و متأثّر بود، روزى خطبه‌اى ايراد فرمود و در آن چنين گفت:
«درشگفتم از مردمى كه نه دين دارند و نه شرم و حيا. واى برشما! معاويه به هيچ يك از وعده هايى كه دربرابر كشتن من به شما داده، وفا نخواهد كرد. اگر من بامعاويه بيعت كنم، وظايف شخصى خود را بهتر از امروز مى‌توانم انجام بدهم، ولى اگر كار به دست معاويه بيفتد، نخواهد گذاشت آيين جدم پيامبر را در جامعه اجرا كنم.
به خدا سوگند (به علت سستى و بى‌وفايى شما) ناگزير شدم زمامدارى مسلمانان را به معاويه واگذار كنم، يقين بدانيد زير پرچم حكومت بنى اميه هرگز روى خوش و شادمانى نخواهيد ديد و گرفتار انواع اذيت‌ها و آزارها خواهيد شد.
اكنون گويى به چشم خود مى‌بينم كه فردا فرزندان شما بر در خانه فرزندان آنها ايستاده و درخواست آب و نان خواهند كرد; آب و نانى كه از آنِ فرزندان شما بوده و خداوند آن را براى آنها قرار داده است، ولى بنى اميه آنها را از در خانه خود رانده و از حق خود محروم خواهند ساخت».
آنگاه امام افزود:
« اگر يارانى داشتم كه در جنگ با دشمنان خدا با من همكارى مى‌كردند، هرگز خلافت را به معاويه واگذار نمى‌كردم، زيرا خلافت بر بنى اميه حرام است...». 2