170شده كه خود حاكى از كمال برتر است.
كوتهنظران، سخن گفتن فرشته با غير پيامبران را دور از واقعيت مىشمارند، در حالى كه قرآن كريم يادآور سخن گفتن فرشته با مادر مسيح، حضرت مريم است، آنجا كه مىفرمايد:
«وَ إِذْ قٰالَتِ الْمَلاٰئِكَةُ يٰا مَرْيَمُ إِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰاكِ وَ طَهَّرَكِ وَ اصْطَفٰاكِ عَلىٰ نِسٰاءِ الْعٰالَمِينَ». 1
«آن گاه كه ملائكه به مريم گفتند: خدا تو را برگزيده و از آلودگى پاك كرده و تو را بر زنان جهان برترى بخشيده است».
سخن گفتن فرشتگان با فرد، نشانۀ نبوت و رسالت او نيست، بلكه نشانۀ ارتقاى مخاطب به قلّۀ كمال است كه به او توان شنيدن صداى فرشتگان را مىدهد.
از اين گذشته، قرآن كريم، سخن گفتن فرشتگان را با همسر حضرت ابراهيم، هاجر يادآور مىشود و مىفرمايد:
«قٰالُوا أَ تَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللّٰهِ رَحْمَتُ اللّٰهِ وَ بَرَكٰاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ». 2
«آيا از فرمان و ارادۀ خدا در شگفت هستى، رحمت و بركات او بر شما خاندان[نبوت]باد ...»
مسأله الهام و فتوحات غيبى در مورد اولياى الهى مسألۀ گستردۀ كلامى و فلسفى است كه در اين مختصر، مجال بازگويى آن نيست، ولى به طور فشرده مىتوان گفت كه عصر نبوت و رسالت - به معنى رهبرى