163
اتَّقَيْتُنَّ * فَلا تَخْضَعْنَ * قلنَ * قَرْنَ فى بُيُوتِكُنَّ * تَبَرَّجْنَ * آتَِيْنَ * أَطِعْنَ * وَاذْكُرْنَ * و...».
ولى هنگامى كه به آيه مورد بحث - كه در ذيل آيه سى و سه قرار دارد - مىرسد، لحن سخن دگرگون مىشود و مخاطب عوض مىگردد، ضماير را مذكر مىآورد و مىگويد: «عَنْكُمُ الرِّجْسَ» و «يُطَهِّرَكُمْ» . در اين صورت بايد دقت كرد كه هدف از اين دگرگونى چيست؟
اين دگرگونى جز اين نيست كه آيه دربارۀ غير اين گروه (زنان) نازل شده ، هر چند در سياق آيات مربوط به آنها آمده است. اين كه علت «تداخل» چيست و چرا در اثناى گفتگوى با همسران، ناگهان طرف خطاب دگرگون مىشود ومطلب مربوط به غير آنان به ميان مىآيد و آنگاه، بار ديگر به بحث پيرامون همسران باز مىگردد و... را در جاى ديگرى مورد بحث قرار خواهيم داد.
3. اهل بيت(ع) در لسان پيامبر(ص)
روايات متضافر بلكه متواتر از پيامبر (ص) نشان مىدهد كه در اين آيه، جز خود پيامبر (ص) و ساكنان خانه فاطمه، احدى مقصود نيست و اين روايات را گروهى از صحابه از پيامبر (ص) نقل كردهاند كه برخى از آنها عبارتاند از: 1. ابوسعيد خدرى 2. انس بن مالك 3. ابواسحاق 4. واثلة بن الاسقع 5. ابوهريره 6. ابوالحمراء 7. سعد بن أبى وقاص 8 . عايشه 9. امّ سلمه 10. ابن عباس.
مضمون احاديث حاكى است كه پيامبر گرامى (ص) براى روشن كردن مقصود از اهل بيت، دو كار معين انجام داده است كه هركدام در نوع خود قابل توجه است:
1. كسا و عبا و يا قطيفهاى بر سر پنج تن افكند و امّ سلمه را كه قصد ورود به زير كسا را داشت، از دخول تحت كِسا بازداشت و اين