140اطاعت پدر و مادر در اين آيه مطلق و بى قيد و شرط نيست، در حالى كه اطاعت «اولى الامر» در آيه مورد بحث كاملاً مطلق و فاقد هرگونه قيدى است.
از سوى ديگر، مىدانيم كه اطاعت مخلوق در موردى كه فرمان به خلاف شرع دهد، حرام است.
رسول گرامى(ص) مىفرمايد:
«لا طاعَةَ لِمَخْلُوق فِى مَعْصِيَةِ الْخالِق» 1خوشبختانه مفاد اين حديث در قرآن نيز آمده است؛ چنان كه مىفرمايد: «إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يَأْمُرُ بِالْفَحْشٰاءِ». 2
با توجه به اين دو مطلب:
الف: اطاعت اولى الامر در آيه بدون قيد و شرط لازم و واجب شمرده شده است.
ب: اطاعت از هركس آنگاه كه بر خلاف شرع دستور دهد حرام است.
نتيجه مىگيريم افرادى كه قرآن از آنها با تعبير «اولى الامر» ياد مىكند، معصوم بوده و هيچگاه بر خلاف شرع دعوت ننموده و در كار خود مرتكب خطا نمىشوند و جز ائمۀ اثناعشر، كسى مصداق اولى الامر نيست؛ زيرا به اتفاق همۀ مسلمانان، جز اين افراد، كسى معصوم نبوده و پيراسته از خطا نمىباشند.
علاوه بر مضمون آيه، متجاوز از سى حديث به صورت مسند و مرسل در تفسير «اولى الامر» وارد شده و آن را به امامان معصوم تفسير مىكنند. 3