35نبايد با آنانى كه مىگويند انبيا را در بيدارى ديدهاند، مخالفت كرد؛ زيرا روايت شده كه رسول خدا(ص) حضرت موسى(ع) 1 را ديد كه صدا مىزند و مىگويد: «لبيك». همچنين حضرت يونس را نيز ملاقات كرد.
مىدانيم خداوند كافرانى را كه قصد شكنجه و خوار ساختن آنها را دارد، زنده مىكند تا براى مؤمنان نيز عبرت و اندرز باشد. «طبرانى» در «المعجم الاوسط» از «ابن ابىدنيا» و «ابن منده» و ديگران نقل مىكند كه «ابن عمر» مىگويد:
من از كنار بدر مىگذشتم كه ديدم مردى از حفرهاى سر بيرون آورد. زنجيرى بر گردن او بسته شده بود. او صدا زد كه اى عبدالله! به من آب بده. نمىدانم او اسم من را مىدانست يا منظورش اين بود كه «اى بنده خدا». در همين حال مردى از آن گودال بيرون آمد كه در دستش تازيانهاى بود. او به من گفت: نه به او آب نده؛ او كافر است. سپس با تازيانه او را نواخت و به داخل گودال بازگشت. با ديدن اين ماجرا شتابان نزد رسول خدا(ص) آمدم و آنچه را ديده بودم، بازگو كردم. رسول خدا به من فرمود: تو ديدى كه اينگونه شد؟ گفتم: بله. رسول خدا فرمود: او تا روز قيامت دشمن خداست. 2